Omgaan met anderen

Als je blind of slechtziend bent, kun je te maken krijgen met vooroordelen, pijnlijke opmerkingen en hulp waar je niet om hebt gevraagd. Sommige mensen denken dat blinden en slechtzienden

Als je blind of slechtziend bent, bieden mensen vaak hulp aan. Meestal is dat goed bedoeld. Toch kan hulp als onprettig worden ervaren wanneer iemand je onverwacht vastpakt, iets van

“Maar je ziet toch nog iets?” Veel slechtziende mensen herkennen die vraag. Vaak ontstaat het misverstand doordat mensen denken: je ziet, of je ziet niets. Bij slechtziendheid ligt dat meestal

“Je zag mijn jas toch ook?” “Je liep zelf naar de tafel.” “Als je kunt appen, kun je dit toch ook lezen?” Als je slechtziend bent, krijg je regelmatig vragen

Veel mensen vragen zich af hoe je omgaat met reacties van anderen als je blind bent. Reacties kunnen vriendelijk bedoeld zijn, maar ook ongemakkelijk of zelfs kwetsend overkomen. Misschien

Veel mensen denken nog steeds dat blinden en slechtzienden niet zelfstandig kunnen leven. Dat beeld – altijd afhankelijk zijn van anderen – komt vooral voort uit onbekendheid. Het gevolg? Lage

Je kent het wel. Je regelt je dag prima zonder zicht en je loopt je eigen routes. En dan ineens merk je dat iemand de berm inschiet en zijn adem

Je komt aan op een bijeenkomst, een feest of een familiedag. Iedereen is in gesprek, stemmen door elkaar, en het is lastig te bepalen waar mensen precies zijn. Je weet

Het is zondagmiddag, we lopen naar een winkelcentrum om boodschappen te doen. We besluiten om ons zelf te verwennen met een lekker broodje kroket. Ik ga op een bankje zitten